سفرنامه ی تونس( بخش اول)
اولین چیزی که در بدو ورود به خاک تونس جلب نظر
میکنه تابلوهای تبلیغاتی بزرگی هستن منقوش به تصویر مردی تبل مبل و خندون که سلامت
و رضایت از صورتش میباره و به نظر تبلیغ یه بنگاه موفق معاملات املاک میاد که همه
مزین به تصویر صاحب بنگاهن با لبخندی بدرانه و دست ارادت و مهر بر روی سینه! این
تابلوهای تبلیغاتی تمام طول راه از فرودگاه " سوسه" تا هتل که بیست
کیلومتری راه بود گله به گله در و دیوارها رو مزین میکردن، تعدد سرگیجه آور این
تابلوها منو کم کم به شک انداختن که با این همه خرج تبلیغاتی درآمد این بنگاه باید
آفتابه خرج لهیم باشه!
روز بعد از یه راننده تاکسی در این باره سوال کردم، راننده توضیح داد که اینا آگهی بنگاه نیستن! بلکه تصاویر" بن علی" ریئس جمهور مملکته که سر هر کوی و برزن به فرزندان تونس لبخند مهر و محبت تحویل میده که چون ملت بیشتر از بیست ساله که سر صندوق رای نرفته و "بن علی" برای جلوگیری از اتلاف وقت با ارزش ملت، خودش هر چهار سال یه بار خودشو دوباره به ریاست جمهوری انتخاب میکنه و نگرانه که مبادا مردم یادشون بره که اون هنوزم هست، برای همین هم داده همه جا عکساشو آویزون کنن که آحاد ملت خیالشون راحت باشه که تنها و بی سربرست به حال خودشون رها نشدن!
من به شدت تحت
تاثیر ابهت و شکوه و مخصوصن صورت مهربون" بن علی" که منو به یاد عمه ی
بزرگم" عفت خانوم" میندازه قرار گرفتم و خوشحالم که تا لحظه ی بازگشت از
تونس هر جا که رفتم سعادت دیدن چهره ی اون رو داشتم!