پارسیان و انتخاب غلط
من اینطوری یاد گرفتم که هر وقت میخوام چیزی بنویسم
یا طراحی کنم و یا نمایشی رو کار کنم، به وقت انتخاب موضوع از خودم چند تا سوال
بکنم:
چرا این موضوع؟
چی رو به این وسیله میخوام بگم؟
آیا این
موضوع ارزش طرحش برای مخاطبم رو داره؟
آیا زمان و یا مکان برای این کار مناسبه؟
آیا با دانش و امکاناتی که من دارم از پس اجرای مناسب این کار بر میام؟
اینا به موقع انتخاب موضوع از سوالات پایه ای هستن که هر هنرمندی باید با
صراحت و واقع بینی بهشون جواب بده، وگرنه نتیجه ی کار در بهترین
حالت"چیزی" متوسط از آب درمیاد که نبودش بهتر از بودشه! هنرمند باید با
مرزهای خودش آشنا باشه، به قول معروف باید لقمه رو به اندازه ی دهنش ورداره! با قد
165 سانتی احمقانه س که سعی کنی از روی
مانع 3 متری بپری، چون در بهترین حالت مجبور میشی بعدش بری و یه شلوار نو بخری!
انتخاب و اجرای نمایش " پارسیان" نوشته ی " آخیلوس"
بوسیله ی " آلن یادگاریان" تو هلند یکی از اقدامات فکر نشده س، که نتیجه
ی سهل انگاری هنرمند در محاسبه ی دانش و توانشه. یه انتخاب بی دلیل، در زمان اشتباه و مکان غلط،
امکانات اجرائی محدود، کمبود دانش تاریخی و نمایشی و... خلاصه جمیع شرایط مناسب
برای حروم کردن یه نمایشنامه!